دارندگی - مالکیت: تفاوت بین نسخه‌ها

نسخهٔ ‏۱۴ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۲۳

اصل دارندگی

• داشتن یک چیز، به معنای بهره مندی از منابعِ نهفته در آن برای افزایش قلبم است.
• هر نوع رابطه ی دیگری با یک چیز، که به بهره برداری از منابع آن در این راستا منتهی نشود، دارندگی نیست.

ارتباط با منابع میتواند دو شکل داشته باشد.

نخست دارندگی، که عبارت است از چیرگی کامل بر منابع یک چیز، بدون آن که ارتباط با آن محدودیتی در کردار من ایجاد کند.

دوم مالکیت، که عبارت است از داشتنِ ناقص و شکننده ی یک چیز، که همواره با تلاش برای محروم ساختن دیگران از آن منبع همراه است.

• دارندگی با بازی برنده ـ برنده و مالکیت با بازی برنده ـ بازنده گره خورده است.
• یکی بر استفاده ی من از منابع متمرکز است و دیگری بر محروم ساختن دیگری از این منابع تکیه کرده است.

توهم مالکیت

این توهم که چیزی و منبعی که به قلمروی جهان یا دیگری تعلق دارد، میتواند به درون قلمروی من مکیده شود و در آن جذب گردد. اصلِ بقای قلبم که منابع زایش قلبم را محدود و ثابت میداند، به این نتیجه منتهی میشود که برای دستیابی به منابع باید لزوماً دیگران را از آن محروم ساخت.  تلهی آز: من به جای آن که از منابع برای افزایش قلبم خود بهره جوید، نیروی خود را برای مهار بهرهجویی دیگران از آن صرف میکند.  راهبرد راد: قبول این که آنچه مستقل از من دگرگون مىشود مالکیتناپذیر است. بهرهبرداری بیشینه از منابع، همراه با یاری به دیگران برای آن که در چارچوبی برنده ـ برنده از همان منابع بهرهمند شوند. جایگزینیِ آز با ده