۴
4 .سيستم هاى تكاملى مى توانند در ساختارهاى مادى گوناگون نمود يابند و در مقياسهاى زمانى متفاوتى تداوم يابند. در جهان آشناى ما، سيستم هاى بيوشيميايىِ مبتنى بر آب و كربن برجسته ترين نمودهاى تكامل هستند. واحدهاى اطلاعاتىِ برسازنده ى اين سيستمها ژن ناميده می شوند. روندهاى زيستى در واقع پويايى مولكولهايی هستند كه نظم و روابط بين خود را در چارچوب اندوختهي اطلاعاتیِ اين ژنها تنظيم می كنند.
می توان الگوى مشابهى از پويايی پيچيدگى را تشخيص داد كه در سطح فرهنگی و با تكيه بر مغز- ذهنِ آدميان كار می كند. اگر چنين كنيم ايده، انديشه و هر چيز ديگرى كه با عباراتى شبيه به اين در زندگى روزانه ى ما توصيف مى شود، همچون همانندسازى تكامل يابنده نگريسته و تحليل پذير خواهند شد.
براى آن كه بر شباهت ميان پويايى سيستم هاى تكاملىِ وابسته به سطوح گوناگونِ پيچيدگى بيشتر تأكيد كنيم، رفتار چند نمونه از اين سيستمها را با هم مقايسه مى كنيم:
