رده بندى بر مبناى دستور

الف) گرانيگاه معنايی:

ب( نوع رفتار توليدشده: دستور منش، اطالعات مربوط به تغيير رفتار حامل انسانىاش را در بر مىگيرد. بنابراين منشها را مىتوان بر حسب نوع رفتار مندرج در دستورشان نيز ردهبندى كرد. يک راه براى ردهبندى رفتارشناسانهى منشها، توجه به مرجع كنش است. منشها را بر حسب زمينهى ارجاع رفتارشان مىتوان به منشهاى مربوط به من، ديگرى و جهان تقسيم كرد. اين سه نوع رفتار با حوزههاى فرهنگىِ سه گانهي بند پيشين انطباق دارند و ادامهي آن محسوب میشوند. معيارِ ديگرِ ردهبندى منشها، درجهي خودآگاهانه بودنِ رفتارِ صادرشده از آنهاست. منشهاى خودآگاه، آنهايى هستند كه با نظامهاي نمادين »دوباره - بازنمايندهى« معنا صورتبندي مىشوند. اين كه منشها در 225 اين سطح جديد بازنمايى مجدد بشوند يا نه، مىتواند به عنوان معيارى براى ردهبندىشان مورد استفاده قرار گيرد. بر اين مبنا منشها به دو دستهى خودآگاه و ناخودآگاه تقسيم مىشوند