رده بندى بر مبناى دستور
الف) گرانيگاه معنايی:
تفاوت منشهای ناخودآگاه با منشواره ها
پ( كاركرد تکاملى:
مغز انسان، چنان پيچيده است كه محورهاى ارجاعىِ لذت و بقا در آن از هم تفكيک شده اند. چنان كه گذشت، می توان با تركيب كردنِ مفهوم لذت و بقا، سه نوع لذت را از هم تفكيک كرد. اين كه چه نوع لذتى براى كنشگر انسانى به عنوان انگيزه ى تكثير منش محوريت پيدا كند، معيارى بود كه براى رده بندى منشها به زيستى، دروغين و راستين مورد استفاده قرار گرفت. اين معيار به قالبِ منش مربوط بود.
اما منشها را بر حسب رفتارى كه توليد مى كنند، و تنها در ارتباط با محور بقا، نيز مى توان تقسيم بندى كرد. رفتارِ توليد شده توسط منشها به دستورشان مربوط مىشود و بنابراين نوعى ديگر از رده بندى را براي مان ممكن مى سازد.
مى توان منشها را بر حسب تأثيرشان بر بخت بقاى حامل انسانى شان، به سه گروه تقسيم كرد: منشهاى سودمند؛ آنهايى هستند كه اندوخته ي معنايی، مقدار لذت، ميزان قدرت اجتماعی و بخت بقاى حامل را افزايش مى دهند. با توجه به وابسته بودن سپهر منشها بر بسترِ زيستشناختىِ آدميان، بخش عمده ى منشها از اين دسته اند. چون منشهاى كاهنده ى عمر حامل، شمار مغزهاى بالقوه اى را كم مى كنند كه، در واقع، زمينه ى تكثير خودشان هستند. اين منشها در شرايط عادى در جريان انتخاب طبيعى از بين میروند و جاى خود را به منشهاى سودمندى می دهند كه نوعى بازىِ برنده- برنده را با حامل هايشان در پيش مى گيرند.
