|
|
| (۲ ویرایش میانی توسط یک کاربر نشان داده نشدهاست) |
| سطر ۲۲: |
سطر ۲۲: |
| | | | |
| | | | |
| − | [[منشهاى خنثا]]، منشهايى هستند كه بر سرعت تكثير بدنهاي | + | [[منشهاى خنثا]] |
| − | حاملشان اثر معنىدارى ندارند. اين منشها تنها در پيوند با بخشهاي
| + | |
| − | مستقل از بقايِ لذت/ قدرت/ معنا تكثير مىشوند و ممكن است بخت بقاى
| + | |
| − | حامالنشان را كم يا زياد كنند. اين منشها با محور بقا ارتباطى ساختارى
| + | [[همانندسازهای سه گانه ژنوم]] |
| − | ندارند و وابسته به شرايط محيطى ارتباطی افزاينده يا كاهنده با آن برقرار
| + | |
| − | میكنند و به صورت منشهايى سودمند يا زيانبار جلوه مینمايند. مدهاى
| + | |
| − | زودگذرِ لباس جوانان، آداب معاشرت، تعارفات زبانى، بخش عمدهي جوکها
| + | |
| − | و ترانهها و شايعهها و رمانهاى بى سر و تهى كه ناگهان خواندنشان باب
| + | |
| − | مىشود، نمونههايى از اين منشها هستند.
| + | |
| − | در تمام سيستمهاى تكاملى، الگوهايى مشابه با سه نوع منشِ يادشده را
| + | |
| − | مىتوان يافت. به ويژه در ميان همانندسازهاى زيستى، پيچيدگى چندان
| + | |
| − | چشمگير است كه گاه به كشمكشی درونژنومى میانجامد. اين همان است
| + | |
| − | كه براي نخستين بار توسط داوكينز با نام ژن خودخواه معرفی شد و تمايل
| + | |
| − | برخی از ژنها براي تكثير شدن به هر قيمت - حتی به بهاي نابودي
| + | |
| − | بدنِحاملشان - را ممكن دانست. اين تعارضهاى درونى در ميان منشه
| + | |
نسخهٔ کنونی تا ۲۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۰۱
الف) گرانيگاه معنايی:
ب) نوع رفتار توليدشده:
- منشهاى خودآگاه
- منشهاى ناخودآگاه
- تفاوت منشهای ناخودآگاه با منشواره ها
پ) كاركرد تکاملى
منشهاى سودمند
منشهاى اخلاقى
منشهاى زيانبار
منشهاى خنثا
همانندسازهای سه گانه ژنوم
